Türk aile yapısının en önemli faktörlerinden biridir, tırt dayı. Aslında bir numarası olmayan, serseri, üç kağıtçı dayı, yeğen tarafından anneden babadan çok sevilir. Bende neden yok lan bu dayıdan?
Benim dayı başarı abidesi. Kurmay yarbaylıktan cebren emekli edilmiş, hiç bir sınavından başarısızlık ile çıkmamış bir tip.
Özel hayatında da başarılı. Eğlenceli, yerine göre ciddi, insan ilişkileri kuvvetli falan filan.
E ne derdin var lan o zaman dayınla? dediğinizi duyar gibiyim. Abicim, adam beni rahat bırakmıyor. Spora götürür, zorla yemek yedirir, bir yerlerde çay içmeye zorlar, film seyrettirir. Tama bunlarda güzel şeyler de, ben depresyondayım arkadaş. Kaç haftadır iki metre karede yaşıyor, ancak kitap okuyorum, bir de buraya yazı giriyorum. Böyle bir hayattan aniden aktifliğe çıkmak bünyeme ters.
Gelmiş kırk beş yaşına, otursana lan biraz. Adı üzerinde emeklisin sen. Bak devlet emekli etmiş işte seni. Al eline bulmacanı, gir facebooka, ne bileyim, Aziz Yıldırıma küfür et, gazetelerin internet sayfalarına yorum yaz, apartmana yönetici ol. Bırak bu sporu falan. Hadi sporu bırakma, beni bırak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder