Çok canın yandı, için öldü ve artık korkuyorsun. Çemberin etrafında dönmek olur olur diyorsun. Belki haklısındır da, korkmak nereden çıktı be koçum?
Ne zamandır yürümekten korkar oldun? Yolun sonunda ne olduğunu bile bile yürümüyor muyuz? Daha beteri mi var bu hayatta?
Biliyorsun evrenin büyüklüğünü, tüm bu sonsuzlukta hiç bir anlamın olmadığını. Neyi koruyorsun, neyden koruyorsun? Bu sadece kendini kabuğuna kapatmak değildir de nedir? Korkuyorsun. Ateşten, yanmaktan korkuyorsun. Sen değil misin içinde cehennem koru ile yaşayan? Şimdi daha fazlasından nasıl korkarsın. Kendi ateşinden nasıl çekinirsin. O ateşi salsan, dünyaları yakarsın. Ne zamandır birazda başkası yansın deme hakkını buluyorsun? Biliyorsun, bu sadece senin ateşin, hepte böyle olacak. Biliyorsun, suç yok, suçlu yok da, bu ceza neyin nesi?
İyi, pek iyi, kale duvarları ör, kendini hapis et. Ceza çek, sanki gören, duyan bilen olacak. Kendine saklan, bize saklan. Kaçtığının ne olduğunu biliyorsun da, kaçmanın anlamsızlığını neden anlamıyorsun ki sen? Kalenin surlarını yağmur damlaları olur da aşar, gene gelir koynuna bu acı. Kaçışın yok, ortada savaşacak bir düşmanın yok. Sadece kabullenebilirsin. Başka yapacak hiç bir şeyin yok.
Bitti evet, son geldi. Sen ne zamandır sonlara inanıyorsun acaba? Son olmadığını çok iyi biliyorsun, sadece değişir, madde yok olmaz, maneviyat son bulmaz. Bitiremezsin, tüketemezsin. Çareler bazen dertten acı olur, kabullen, kaçma ve çareye git. Hayat acı ile yaşanır, doğarken bu yüzden ağlarız biz. Pek çokların ilkidir o ağlama. Biliyorsun, son yoktur, sadece yeniden başlayacak hikayeler vardır, farklı roller ile, farklı duygular ile.
Hoş musun, mutlu musun? Mutlu mu olmak istiyorsun? Mutluluğu hak mı ediyorsun? Ben sana mutluluk nedir söyleyeyim. Mutluluk, sadece körlüktür. Gerçeklere gözünü kapatmaktır. Bir hayale dalmaktır, yalanı yaşamaktır. Kendini kandırmayı mı istiyorsun? Kör olmak mı istiyorsun? Yapamazsın, gerçek senin tek tutkun, onu aramak bulmak tek amacın. Sonu hep acı olsa dahi, mutsuzluk peşini bırakmasa dahi... Senin yaran da gerçeklerde saklı, devan da gerçeklerde saklı. Ne yaradan, ne devadan saklanabilirsin sen. Seni sen yapan bu, anka gibi küllerinden ayağa kalkmanı sağlayan bu senin, şimdi sırtını dönemezsin. En kötüsü geçmişken, gelecekten korkamazsın. Saklanma hakkın yok. Sana verdiğimiz bunca destekden sonra, bize sırtını dönme hakkın yok.
Ne zamandır kin tutmayı biliyorsun sen? Nefret ne zaman girdi bu kalbe? Sök at onları, sana yakışmazlar. Öfkene sahip çık, o seni ele geçirmeden. Tut onu, başkalarını yakmadan. Sen yaparsın, sen her zaman bir yolunu bulursun. Kimse güvenmese bile, sen kendine güvenmeye devam et. Başaramayacağın şey yok senin. Bitti ise, bitmiştir, yeni bir rol bulunur. Sen her zaman bir yol bulursun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder