23 Ağustos 2014 Cumartesi

Küçük Adanın Küçük Adamı

Hikaye değil la, ufak bir tarihi kahramandan bahsediyorum başlıkta. Aslında insanların fiziki özellikleri ile alenen dalga geçmemek gerek ama bu adam çok kompleks yapmış kendine boyunu, o yüzden ufak-küçük adam diyorum. Bahsettiğim ada Korsika adası, adam da Napolyon. Evet evet, Kıta Avrupası'nın neredeyse tamamını fethetmiş adama küçük adam diyorum. Sadece boyu değil, kendisi de küçük bir adamdır. Tek kayda değer yanı iyi bir topçu birliği komutanı olmasıdır. Başka da bir numarası yok. 

Tipe bak!
Tarih içinde geçen pek çok insanı bize "büyük adam" diye gösterirler. Oysa bu adamların pek çoğu oluşan koşulların parlattığı bir kaç özeliği sayesinde öne çıkan insanlardır. Gerçekten büyük olanlar ise koşulları kendileri belirleyenlerdir. Genelliklede bilim adamı ya da sanatçı olurlar. Tarihte çok sayılıdır "büyük adam" olan generaller, devlet başkanları. Ve bu insanların hayatları sürgünde, linç edilerek ya da kendisini öldürerek bitmez. 

26 yaşında falan general olmuştu Napolyon. Herkes bunu söyler de, nasıl olduğunu hiç söylemez. Lan olum, Fransa iç savaş yaşıyor, yeni rejim kurmuşlar destekleyeni var, desteklemeyeni var. Ortalık kan gölü olmuş, giyotin denilen bayan önce bir köylü ardından bir kont ardından bir fahişe ardından bir general kafasını uçuruyor. Napolyon baba da iki gün önce han işleten politikacının götünü yalıyor. İsyan edenleri topa tutuyor. (topa tutuyor derken savaş topu, hani İstanbul'un fethi masalarında anlatılan) Kan gövdeyi götürüyor tabii. (Bu Fransız Devrimi hayranı romantiklere de kılım ha! O zamanda Paris'te yaşasa kaçacak delik arayacak hıyarlar hayran hayran DEVVVRRİİİİİMM falan diye nutuk atıyor.)

Neyse General olduktan sonra assıl ünü kazandığı olay vuku buldu. Adını falan araştırmaya üşendiğim bir limanda (Manş Denizi kıyısında olmalı) İngiliz donanmasını karadan topçu atışı ile avladı. Bildiğiniz avladı. Liman şehrini değil, limanın kendisini kuşatıp yaptı bunu. Vay amk! Dehaya bak. Hemen gaza gelmeyin, çok zekice hareket. Daha önce kimsenin aklına gelmemesi garip tabii. Ama başta da dedim, adam topçuluk olayında cidden iyi. Gerçi asıl başarı o uzun menzilli topları geliştirenler de ya, neyse. 

Sonra işte devrimin itici gücü tacirler ile uzlaşma olayı var. Terör rejimi dediğimiz olay adamları canından bezdirmiş. Kitlelerin beyni yok ki! Sürekli heyecan halinde onu bunu kesiyorlar. Cumhuriyet fikri açık bir başarısızlık içinde. Ne yaptılar tüccarlar? Napolyon'u daha daha parlatıp imparator yaptılar. Herkese sevdirdiler. Napolyon ne yaptı. İngiliz tüccarların elinden ticaret payı kapmak istedi bu adamlar için. Mehmet Ali Erbil'den gelsin "İmparatooooorrr olmayı canım, kolay mı sandın?" 

İngiliz ne yaptı? Klasik siyasetini yaptı. Adamların tek emeli Kıta Avrupasın'da tek bir gücün hakim olmaması. Rus'un sıcak "denize inme politikası" öğretilir de bize, bundan pek bahsedilmez. İngiliz verdi Hapsburg'lara gazı, yardımı. Avusturya ile Fransa savaşa tutuştu. Ardından İtalya devletleri, Ardından Rusya falan. 

Alpleri aştı pezemenk. Sanırsın Hanibal. İşte bunlar hep kompleks anacım. Aştı da ne oldu, alabildi mi İtalya'yı? Yok. Hanibal ihanete uğramasa başarırdı sanki de bunda hiç umut yoktu. Rezil oldu ülkesine döndü. Hezimeti başarı gibi sundu millete, millette yedi. (tanıdık geldi mi? daha çok tanıdık gelir.)

Kışın ortasında Moskova'ya saldırdı. "General Kış" babanın en büyük zaferlerinden biri oldu. Öyle yüz binlerce asker değil, iki milyondan fazla asker kaybetti. Moskova'yı almasına aldı da, şehir boştu zaten. Ruslar şehri boşaltıp gitti, bu garibanlar orada dondu. Diyorum ya "general kış"  diye. Aynı boku iki yüz yıl sonra başka bir gerzekte yiyecek. (Bir başkası da Sarıkamış'ta benzer bir şey yapacak, İstanbul'a dönünce ordumuz Kafkasya'da kahramanca ilerliyor falan diyecek. O hıyar cidden baya benziyor bu hıyara)

Afrika seferi ise tam evlere şenlik. Mısır'a saldırdı, aldı. Suriye üzerine yürüdü. Zırto tarihte biliyor, Mısır'a hakim olan Suriye'ye olmak zorundadır. Mısır'ın kapısı Suriye'de açılır. Yürüdü de ne oldu, Fransızlarca modernize edilmiş Nizam-ı Cedit tarafından Filistin'de Akka Kalesinde durduruldu. Nil Nehri'nde donanmasını İngilizler sulara gömdü. Bu adam da bildiğiniz küstü, Mısır'ı falan bırakıp gitti. 

Sonra zaten bunu imparatorluktan falan kovaladılar, sonra tekrar geldi. Bunlar hep politik ayak oyunları. İkinci gelişinde adı güzel Waterloo'da Prusya ve İngiliz birleşik güçlerince ayva yedirildi. Sonra sürgün sonra ölüm. 

Şimdi bu kadar kaybetmek için önce imparator olmak gerekir der dediğinizi duyar gibiyim. Deyin ya bence. Ama bu adamın imparator olması kendi başarısı değil, oluşan şartların getirdiği bir şey. Napolyon olmasa, Al Capone olurdu belki. 

22 Ağustos 2014 Cuma

Böyük Adam

Abimlerin evinde toplanmış masa oyunu oynuyoruz. Böyle hem yetenek, hem bilgi, hem de takım arkadaşları arasında uyum gerektiren oyunlardan bir tanesi. Ben kız arkadaşım ile takımım, abim yengemle takım, diğer iki kuzen de birbiri ile takım. Onlar biraz garip durdu tabii. Neyse biz biraz gerideyiz oyunda. Daha doğrusu son sıradayız. Hırsımı bildikleri için diğerleri benimle dalga geçiyorlar. Ufak ufak tartışıyoruz kız arkadaşımla. Sonra baya hırslanıyorum, daha doğrusu öfkeleniyorum ve o öfkenin verdiği güç ve biraz da şans sayesinde birinci oluyoruz. 

Bende başka hatırlayan var mıdır o oyunu bilmiyorum. Ben hatırlıyorum, çünkü kazandığımız zaman "kazandık" demek yerine "kazandım" demiştim. Evet koca bir eşeğim. Kız arkadaşımın kalbini nasıl kırdığımı fark edip hemen çark ettim tabii ama, iş işten geçmişti. 

Aslında benim için kazanmak bir şey ifade etmiyor. Mesela üniversite kazandığımda hiç de havalara uçmadım. Sözel alandan o sınava orta sonda girsem belki MSGSÜ'ni birincilikle kazanamazdım ama illa bir yer kazanırdım. (Birincilikle girdim lan tabii, ikinci ile aramda 10,000 kişi vardı hatta. Öyle girdim ben bu okula) Benim için önemli olan zor bir şeyi kazanmak. 

"Vay amk ne adam be!" deyin diye demiyorum bunu. Bu "zoru sevmek" sevdasının altında yatan şey korku bence. Kolayı deneyip kaybetmek berbat bir şey. Ama zor olanı başaramadığın zaman kimse "ahaha salak bunu bile beceremedi" diyemiyor. Sırf bir bahane yaratabilmek için hep zor olanı denemeler. Ayrıca kolayı başarmak da ne amk? Herkesin başarabileceği şeyi başarmak başarı değil ki. (Başar diye bir arkadaşım falan mı olsaydı la? Yaşar ne yaşar ne yaşamaz gibi söz söyledim az önce dikkatinizi çekerim) 

"Zoru sevmek" sevdasının temelinde korku var dedim ama olay bende temelden bayağı uzaklaştı. Gökdelen diktim ben bu sevdaya desem yeri. Mesela bir kaç yıl önce bir rüya görmüştüm, böyle kıyamet falan kopmuş, herkes cennete cehenneme dağılmış falan. O ara bir şey olmuş cennet ile cehennem arasında savaş çıkmış. Ben de gidip Allah'a durum raporu sunuyorum. Allah ise çekmiş yorganı kafasına, "ooofffff uğraşamam şimdi bunlarla" diyor. "Sen hallet işte" deyip bana görev veriyor. Büyüklenmelere gel arkadaş! Allah ile bire bir temas kuracak seviyeye gelmemi geçtim, ilahi savaş bastıran komutan olmuşum. Şimdi doğru oturalım doğru konuşalım. (Eğri oturunca belim ağrıyor benim çok) Bende nerede böyle başarılar? En ufak bir başarım yok, desem yalan olur ufak tefek başarılarım var ama ahım şahım bir başarı yok ortada. Bir de kendimi gördüğüm yere bak  arkadaş! Yahu Allah'ım sen beni başarılı kılma diye dua edesim geliyor. Belli ki kibrin kurbanı olacağım. 

Şu mehdi muhabbetini ilk duyduğum gün anladım olayı. dedim o benimdir yaaaaa. Lan şimdi adamın böyle savaşçı falan olması gerekli diyorlar. Ben kan görmeye dayanamam. Gerçi "Gezi" olaylarında falan "yavaş, hoop, durun falan diye bağırarak kitleyi direk etkilemiştim ama. Bir kaç da kavgayı engellemiştim. Lan aslında olur benden yaaa. Cıvıtmazsam bir karizmam bile var aslında. (işte bu kardeşinizin kafa böyle çalışıyor, nasıl girdim olaya nasıl çıktım. Bu arada mehdi bekleyen kardeşler, çok beklemeyin olum yok öyle bir şey)

Depresyonun dibini yaşadığım günlerdeyim. Evde oturup ya film izliyorum ya bir şeyler okuyorum. Okulda falan olmama gerek aslında vize falan yapanı var o dönem. Dayım bizdeydi "ne yapıyon olm sen böyle boş boş, ne pis adam oldun" falan dedi. Dayım depresyondaki insan ile konuşmada olimpiyat şampiyonu olur. Sürekli ters psikoloji sürekli ters psikoloji. Neyse benim cevaba bak sen "ya 25 yaşında Atatürk ne yapıyordu, Napolyon ne yapıyordu." Offf ya' İşin kötüsü ciddiydim. Kendimi kıyasladığım adamlar bunlar benim. Gerçi Napolyon kaybedenlerden ama, aklıma o geldi işte. Bir de hep asker ve devlet adamı olmalı. Lan olum benim savaş ile tek alakam bilgisayar ekranında olur, sanal olur. İsmimden mi etkileniyorum acaba?

Aga bir de bir potansiyel hissediyorum yaaa! Sanki böyle esas oğlan değilde, kendini feda edip isimsiz kahraman olanların potansiyeli var bende. Sezar demiş ya "Roma da ikinci adam olacağıma bilmem ne köyünde birinci adam olurum" diye. Benim olay da "öyle sıradan, mutlu ve uzun bir hayatım olacağına, kısa mutsuz ama sıra dışı bir hayatım olsun" kafası gibi. Tam biliyorum işte, ama ileride böyük adam olursam bende adam tutup "kiberlenme lan goduğum, 3 yaşına kadar konuşmayı başaramadın sen"  dedirteceğim kendime. 

21 Ağustos 2014 Perşembe

Anahtar Kelimeler

Kızlı ortamları olmayan iki genç gece dışarı çıkmak istiyorlar. Ceplerinde paraları, gece eve geç dönmek için izinleri var. Nereye gitmek istediklerini de biliyorlar. Tek eksikleri, insan yerine konulmalarını sağlayacak bir DAM. E bu gençlerin mekana gitmek isteme nedenleri de büyük ihtimal ile D'AM zaten. 

Gençlerden birinin aklına her boku bile Google'ın mekana nasıl damsız girileceğini bildiği geliyor. O her cevabı bulan yere "machine club damsiz" yazıyorlar. İşte bu noktadan sonra benimle tanışıyorlar.

Aşağı yukarı böyle olmuştur diye tahmin ediyorum. Kontrol panelinde "machine club damsiz" anahtar kelimeleri ile benim siteme ulaşıldığını gördüğümde pek yadırgamadım. E sitenin adı "damsizgirilir" olunca normal böyle şeyler. Google'a o anahtar kelimeleri yazınca şaşırdım asıl. Yahu on sayfa falan aradım, on sayfa falan taradım, gene de kendi sitemi bulamadım. Adamlarda ne azim varsa bana ulaşana kadar taramışlar sayfaları. Ya bu adamlar bu azmi başka yere harcasalar atomu falan parçalarlar. Bildiğin evde kendi imkanları ile parçalarlar.  Lan onlardaki azim bende olsa, şimdiye 80 tane hikaye yazmıştım. 

Bu en masum anahtar kelimelerden biriydi. "Falcı numaraları" yazılarak 3 kere ulaşılmış siteye. Falcıya gitme anımı yazmıştım bir kere, oradan kaynaklanıyor olsa gerek. "biralar bitsin gideriz dedi" yazmış bir başkası. Ya Google'a bunu yazarak nereye ulaşmaya çalışıyordu acaba bu muhterem. "yara koşmaca" yazmış başkası. O ne demek hiç bir fikrim yok. Bir ara bende soracağım Google Amca'ya. 

"yaşlı adamın genç karısı" yazarak bana ulaşılınca bir kıllandım. İki kere olmuş bu. Yaşlı adam başlıklı ufak bir hikaye yazmıştım ama içinde "genç karısı" diye bir şey yoktu. Aynı şey "cemaatin erkek yurtlarındaki muhabbet" araması içinde geçerli. Cemaat diye bir yazım vardı sonuçta ama yurtlar ile alakası yoktu. Hatta tüm yazıların içinde bir kere bile "yurt" kelimesi geçmiyordur. 

"Kral ovu porno filmi" yazarak ulaşan arkadaşı tanımak isterdim. Hayır nasıl bir porno arıyor acaba. Gir internete izle pornonu arkadaş. Kral ovu ne? Ovu ne amk? Ne demek istedi acaba. 

"Kör adam götümü sikti" yazan arkadaşla da tanışmak isterdim. Olayın ne bacım/biraderim? Gerçekten başından böyle bir şey mi geçti yoksa çok fena bir cinsel sapkınlık içerisinde misin? Belli ki seks hikayesi arıyorsun ama "kör adam" ne amk? Bu kör adam neden ters ilişki meraklısı? Ya bir insanın hem kör bir adamın birini sikmesi hem de bunu tersten yapmasını hayal etmesi nasıl ir şey arkadaş. 

"tarlada irgatlarını sikiyor" Toplumcu porno filmeri meraklısı bir arkadaşımız olsa gerek. Hem porno izlemek istiyor, hem ağalık düzenini irdelemek istiyor. Sen ben porno der geçeriz, adamın pornodan beklentisine bak bir de. Helal olsun kardeşim. Seni takdir ettim. 

Asıl geçenlerde görmüştüm. Üzerine yorum yapamayacağım bir psikopattı ama ne yazdığını bulamadım şimdi. Böyle kara çarşaflı, saksolu bir şey yazmıştı. Çok beterdi. 

Öyle işte. Ne yazdığınıza nereye girdiğinize dikkat edin, Google hepsinin kaydını tutuyor. gebeş gebeş şeyler yazmayın, polis kapıya dadanmasın.